Categorie archief: Weblog

Het Benidorm Debakel

afslag-benidormHanneke & ik hebben Benidorm, Manhattan aan de Middellandse Zee, bezocht. Elders daarover misschien meer, maar nu even over het grootse Benidorm Debakel.
Een paar dagen geleden reden we langs de afslag en zagen in de verte een enorm gebouw dat leek te bestaan uit twee pilaren met midden daarbovenop een omgekeerde groenige kegel. Wat was dat nou? Een appartementen-complex? Een monument? Een enorm kantoorgebouw? Het was vanaf de ‘Autopista’ niet goed te zien. Maar vandaag hebben we het ding van dichtbij ‘bewonderd’. Ongelofelijk: 200 meter hoog met 47 etages. Allemaal appartementen. Je gelooft je ogen niet. Maar het wordt nog veel gekker.

De tekst hierna is grotendeels gebaseerd op een artikel over dit gebouw in het AD van 11-8-2013. (LET OP, dit artikel bevat foute informatie over het ontbreken van liften, zie toevoeging eronder)

benidorm-debakel-1

“Een megalomaan bouwproject dat een symbool van hoop en welvaart had moeten worden, is uitgedraaid op een regelrechte miskleun. De 200 meter hoge wolkenkrabber telt 47 verdiepingen, maar de lift gaat door een ontwerpfout niet verder dan de 20ste etage.
Oorspronkelijk zou het opmerkelijke gebouw slechts twintig verdiepingen tellen. De projectontwikkelaar raakte tijdens het bouwen echter zo enthousiast, dat er nog 27 etages aan werden toegevoegd, om zo uit te groeien tot het hoogste appartementen-complex in Europa.
Men vergat echter – het is echt waar – de liftkokers te hertekenen, waardoor deze uiteindelijk niet ‘meegroeiden’ met de wolkenkrabbers. Tot de twintigste verdieping kan men nu gebruik maken van de lift, daarna wachten trappen. Veel trappen. Er is namelijk geen ruimte meer vrij om de liftkoker door te trekken naar de top.
Het complex moest in 2009 af zijn, maar momenteel is nog altijd maar 94 procent van het gebouw voltooid. De architecten van het project hebben naar verluidt de handdoek in de ring gegooid en ontslag genomen.”

Bij nader onderzoek blijkt dat verhaal van de liften niet te kloppen, het was ook al zo onbegrijpelijk dat dat zou zijn gebeurd. Zie hierover een artikel in The Guardian. Een aardig voorbeeld van het inmiddels veelbesproken fake-nieuws. Het AD (en ik) zijn er mooi ingetuind.

Maar dat maakt de situatie van het In Tempo gebouw, want zo heet het, er niet beter op. Wij stonden vandaag aan de voet van dit wonder der grootheidswaanzin. Het staat onafgebouwd, geheel leeg, met gebroken ramen. Grote hekken eromheen. Niemand kan erin. Een dame die we op straat ernaar vroegen zei; ” It’s a horror, it’s ugly, it must go away!”

Ook blijkt uit diverse artikelen dat de bouwondernemer (Olga Urbana) failliet is gegaan met een schuld van 140 miljoen euro en dat de bank die erbij betrokken is een ‘bad bank’ is (van Chinezen en Russen). Al met al een van de grootste schandalen uit de 10 jaar lange bouw-boom in Spanje, waardoor nu nog honderdduizenden gebouwen, appartementen, vliegvelden, cultuurcentra etc. onafgebouwd staan te verkrotten. Meer hierover in het bovengenoemde Guardian-artikel.

benidorm-debakel-2

Advertenties

Rara, wat is dit? – de oplossing –

Rara, wat is dit?

Op 30 mei stond de foto hiernaast op dit blog met de vraag wat dit precies voorstelde. Waarop diverse reacties kwamen. Geen van allen goed, maar wel eentje die er dicht in de buurt kwam.

Wat het precies voorstelde is hieronder te zien. Op het insectenhotel in onze tuin, waarover eerder hier bericht, had ik een glazen bol gezet, afkomstig uit het huis van mijn ouders. Daar werd hij als een presse-papier gebruikt. Het leek me mooi staan op het hotel en ik plakte het er – bovenop een grote spijkerkop – vast. Als je goed op deze foto kijkt, kun je een stukje ervan nog net bovenaan zien.

Maanden later zat ik in het tuinhuisje naar het insectenhotel te kijken, waar overigens nog maar weinig inwoning is, maar daarover later, toen ik opeens  rook zak opkrinkelen. Dichterbij kijkend bleek de glazen bol als een brandglas te werken. Hij had in de maanden ervoor, langzaam maar zeker, met de draaiing van de zon een brandgat in het hout gemaakt.

Er zat natuurlijk niets anders op dan de bol direct te verwijderen, maar niet nadat de onderstaande foto werd gemaakt. Ter bewijs. Als je goed kijkt, zie je boven het brandpunt lichtblauwe rook.

Rara, wat is dat? – de oplossing –

 

Wat Donner in oktober zag…

De afgelopen dagen had ik het grote genoegen te verblijven in Kasteel Slangenburg, ideaal oord als je eens een paar dagen helemaal gehospitaliseerd wilt zijn. Deze keer (de vierde) hadden Hanneke en ik wel een heel bijzondere ervaring, in een van de mooiste kamers van het Kasteel, waarover we hoorden dat Donner (ja die Donner, de Onderkoning himself!) twee maanden daarvoor in dezelfde kamer, in hetzelfde bed had geslapen.

Daarom laat ik u allen delen in dat genot. Meer dan dertig naakte dames bevolken de wanden, deuren en plafonds van deze Witte Toren kamer. En dit zag Donner als hij op zijn rug lag en (ongetwijfeld) mijmerde over wat er voor hem in het verschiet lag…

.

DE crisis, weg ermee!

Alles totaal op z'n kop: De val van Icarus Henri Matisse

Op allerlei manieren zit DE crisis, waarover kranten en media maar niet lijken te kunnen ophouden, me echt tot hier! Helemaal spuugzat ben ik al die artikelen en verhalen van tientallen/honderden journalisten, deskundigen, demonstranten of wie dan ook. Ze spreken elkaar tegen, spreken elkaar na, discussiëren, voorspellen enzovoort, etcetera en zo verder.

Van de week nog twee (naar mijn indruk deskundige) economen bij de DWDD. Een uiterst merkwaardige vertoning, experts die op een lacherige, gegeneerde toon vertellen dat het misschien wel bijna is afgelopen met de euro, met Europa of nog erger. En dat we er ook niet veel aan kunnen doen. Menen ze dat nou? Zijn ze echt serieus? Waarom stellen ze zich dan zo aan onder aanvoering van lachmannetje Matthijs?

Mijn voorspelling: over een paar jaren zeggen we terugkijkend op DE crisis: het was geen leuke tijd, we hebben (terecht) flink moeten inleveren, we waren in verwarring, we waren bang, maar we hebben er toch wel iets van geleerd. En Europa? Dat bestaat nog steeds, met Griekenland erbij, plus de andere landen die zich inmiddels hebben aangesloten. En de euro? Niets aan de hand!
En China of Brazilië? Laten we hopen dat het dáár wat beter gaat, dat er misschien iets meer democratie en mensenrechten zijn, en iets minder milieuvernietiging. Maar ja, dat vraagt nu eenmaal zijn tijd.

En al die mensen die met hun goud- en zilverbaren de rimboe zijn ingetrokken om zich onafhankelijk te maken van het definitief instortende globale wereldsysteem? Die zijn allang weer terug en hebben hun baren en munten maar weer ingeruild voor euro’s om brood en spelen te kunnen kopen in de mall, supermarkt of biologische winkel.

DE crisis, hou toch op! Je moest eens weten hoe ik me af en toe voel…