Rob van Eeden blog

steeds meer schrijvend…

Archive for the ‘UItvinderswijk’ Category

Kabouterhuisje – vier jaar later –

with one comment

Kabouterhuisje voorZo’n vier jaar geleden – we waren sinds lente 2012 actief als guerrilla- en pothole gardeners in de Uitvinderswijk – liepen Hanneke en ik over het Copernicusplein. Ik zag de boom in de middenberm en zei: “Moet je kijken, in dat driehoekje zou ik een kabouterhuisje kunnen maken.” Hanneke keek me verbaasd aan, een kabouterhuisje? Was ik wel helemaal bij m’n hoofd? Maar mij liet het idee niet meer los.

Pothole gardening

Geïnspireerd door Steve Wheen hadden we al een aantal pothole gardens gemaakt. Piepkleine tuintjes, in gaten (potholes) in stoep of straat, omgetoverd tot grappige tafereeltjes met plantjes, bloemen en ‘props’. Die vaak een glimlach op het gezicht van voorbijgangers toveren.
Steve is inmiddels internationaal bekend, schreef een boek en vertoonde zijn kunsten zelfs op de Chelsea Flower show.
Zo’n prof ben ik niet, maar in april 2012 kwam er de  eerste Nederlandse pothole garden in de Galileïstraat. Best eng,  op een zondagochtend, in m’n eentje, op m’n knieën daar in die straat (klik hierboven voor de video).

kabouterhuisje-prototype

Oefenen in woonkamer van Marconistraat, waar een boom stond.

Voorbereiding

Bij dat kabouterhuisje begon ik me van alles af te vragen. Hoe moet het eruit zien? Waarvan gemaakt? En hoe maak ik het ‘hufterproof’? Ik wist inmiddels al goed hoe snel pothole gardens ‘leeggeroofd’ werden of zelfs geheel verdwenen. Dat wilde ik niet; het leek me leuk als dit huisje een min-of-meer permanente toevoeging aan het Copernicusplein werd.

Dat heb ik geweten, om dat voor elkaar te krijgen was meer nodig dan alleen dat eerste huisje neerzetten in november 2012. Niet alleen vele opknapbeurten waren daarvoor nodig, maar vooral steeds ervoor zorgen dat essentiële onderdelen niet verdwenen. Dat ‘bewoners’ geregeld verdwenen was tot daaraan toe, maar het huis zelf zou toch moeten blijven staan, vond ik in mijn jeugdige naïviteit. Pas na bijna drie jaar wist ik het zo met pennen, schroeven, ijzerdraad e.d. te verankeren, dat het niet meer werd losgerukt. Plus de toevoeging van een (kunstgras) tuintje (zonder korrels!), omdat ook echt gras niet bestand bleek tegen de plaatselijke micro-klimaat-omstandigheden.

Kabouterhuis zonder kabouters?

kabouterhuisje-kerst-2012

Kerst 2012, later zelfs ingesneeuwd.

Grappig is dat iedereen, ik incluis, het vanaf het begin over ‘kabouterhuis’ had. In het eerste tuintje stond een soort heksje en een mannetje met een bezem, geen kabouters, wel een hoop boerderij-dieren. Toen de eerste bewoners (al snel) ‘vertrokken’ verving ik ze niet door kabouters. Ook niet met Kerst 2012, een paar maanden na de start van het huis.

Niet alleen ik vulde de bewoners geregeld aan, ook anderen zetten allerlei poppetjes in de tuin, maar zelden een echte kabouter, dat kwam pas later, toen kleinkinderen Charlotte en Arthur erbij betrokken raakten. Nadat alle bewoners voor de zoveelste maal waren verdwenen, vroeg ik ze om mee te helpen. In juli 2013 doneerden zij hun oude speelgoed: zeven dwergen, Sneeuwwitje en de prins en richtten de tuin met z’n tweetjes helemaal opnieuw in. De video daarvan is HIER te zien. Maar helaas, ook deze bewoners waren nalaat ons hier wonen een paar dagen verdwenen. Ik wilde de kleinkinderen er niet direct over bellen, maar na twee weken moest het er toch van komen. Ik vertelde Charlotte de lotgevallen van hun bewoners. Haar reactie was: “Er wonen waarschijnlijk heel veel arme kinderen bij jullie in de buurt.”
Kabouterhuisje vermist afficheSoms was het huis zo gehavend, dat ik het in z’n geheel verwijderde om thuis op te knappen en nog meer hufter-proof te maken. Bij één van die verwijderingen bleek hoe buurtbewoners gehecht waren geraakt aan het kabouterhuisje. Op de boom verscheen een fraaie affiche, waarover meer in dit artikel.
Maar wat we ook deden, zelfs de plaatsing van oproepen en een (fake) camera, de kabouters bleven verdwijnen.

team-doedel-bij-kabouterhotel

Team Doedel. Klik op de foto voor meer informatie van deze geocachers.

Geocaching

Het ging helemaal mis toen het Kabouterhuisje half 2013 ‘geocach’ werd. Een wereldwijd spel, waarbij deelnemers kleine verstopte ‘geocaches’ proberen te vinden. In een speciaal kokertje of doosje kunnen ze hun bezoek melden en vaak maken ze foto’s die op de Geocaching-site geplaatst worden. TeamKIS98 plaatste zo’n cach in het bushokje tegenover het kabouterhuisje en doopte het: Kabouterhotel. Door die naam dachten veel spelers dat de schat achter de gevel van het huisje verborgen was. Dat leidde tot veelvuldige sloopwerkzaamheden. Meer dan 200 deelnemers vonden de geocach uiteindelijk, niet in het ‘hotel’, maar in het bushokje ertegenover. Een jaar later werd de geocach gelukkig opgeheven.

Smurfen

Toen brak in augustus 2013, ik herinner me niet meer hoe en door wie, het smurfentijdperk aan. De tuin zaten opeens vol met smurfen, plus grote smurf en tovenaar. Niet alleen kwamen ze er wonen, maar de tuin en het huis werden flink aangepakt. Bijkomstig voordeel van de nieuwe bewoners was dat ze nauwelijks meer weggekaapt werden. En als het al gebeurde, verschenen er steeds weer nieuwe smurfen.

https://hannekevanveen.wordpress.com/2016/12/27/overwinteren-in-spanje/

De smurfen, net na aankomst.

kabouterhuis-smurfen-na

Na de opknapbeurt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We wisten inmiddels dat het huisje door veel buurtbewoners, vooral kinderen gewaardeerd werd. Het was leuk om met Hanneke in het bushokje tegenover het huisje te zitten en te kijken naar de reacties van voorbijgangers.

Vaak zien kinderen het ’t eerst en trekken aan de arm van hun ouders om ze tot stoppen te manen. Glimlachen en bewondering alom. Ook blijken veel (klein)kinderen het met hun (groot)ouders geregeld te bezoeken, als een vast uitje.

Ontruimd

In juli 2014, toen Hanneke en ik al een paar maanden in ons nieuwe huis in het centrum van Den Haag woonden, zo’n vijf km van het huisje, gaf ik er de brui aan. Een bericht op Den Haag Direct bevestigt dit. Maar als we er af en toe langs kwamen en de deplorabele staat van het huisje zagen, deed het toch wel een beetje pijn. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik renoveerde het geheel zeer grondig.

kabouterhuis-2015-07-31

Geheel gerenoveerd, 31 juli 2015.

boeddha-kabouterhuis

Zelfs een plaatselijke schilderes was geïnspireerd door het Kabouterhuis.

boeddhas-kabouterhuis

 

Nu met grondverf en drie lagen lak, een tuin van kunstgras op multiplex, extra verankering enz. Herplaatsing, wederom met kabouters, was eind juli 2015 en ik moet zeggen dat het ’t aardig houdt. Niet wat bewoners betreft, maar het huis is nu makkelijk schoon te maken en wordt geregeld door onbekenden van allerlei bewoners en dieren voorzien, tot Thaise boeddha’s aan toe.

Al met al een heel lang verhaal (voor mijn doen), maar dit is nog lang niet alles van wat er allemaal met en rond het kabouterhuisje is gebeurd. Voorlopig wel genoeg, lijkt me.

Wij (en dat zijn er best veel) hebben er al meer dan vier jaar plezier van.

 

 

 

 

Written by Rob van Eeden

27 december 2016 at 3:20 PM

Kabouterhuis revisited

leave a comment »

De afgelopen weken is hier en daar – vooral in de Uitvinderswijk – wat onrust ontstaan, met name onder grootouders en kleinkinderen. Het inmiddels oude en vertrouwde kabouterhuisje op het Copernicusplein was verdwenen, niets was er meer te zien onderin de bekende boom dan een driehoekige leegte.

Tot ieders opluchting kan ik melden dat het kabouterhuis weer te zien is, zelfs fraaier dan het ooit geweest is, in hoogglanslak. En met nieuwe bewoners. Sneeuwwitje, twee dwergen (de andere vijf komen waarschijnlijk gauw thuis) en wat vee.

Kabouterhuis-2015-07-31

Written by Rob van Eeden

31 juli 2015 at 3:57 PM

Kabouterhuis weer bewoond…

with 6 comments

Kabouterhuis-weer-bewoondNa maanden leegstand en verwaarlozing is het (voormalige) smurfenhuisje weer bewoond. Nu door twee kabouters, duidelijk hier gekomen vanuit verre streken. Ze hebben het huisje en de tuin weer opgeknapt en ook de veestapel is flink aangevuld. We wensen de nieuwe bewoners van de Uitvinderswijk veel geluk in 2015!!!

Written by Rob van Eeden

2 januari 2015 at 9:29 PM

M’n CV bijgewerkt

with 4 comments

Carrière – in vogelvlucht – met meest recente bovenaan:

  • Oprichter/ontwikkelaar (met Hanneke van Veen) van Hitte-eilanden, website over het hitte-eiland-effect en wat ertegen te doen is. 2014-heden.
  • Oprichter/ontwikkelaar (met Hanneke van Veen) van Meer groen? Zelf doen!, website over vergroenen van de stad. 2013-2014.
  • Wekelijkse columnist (met Hanneke van Veen) voor de website van Tros Radar over geld en consumentenzaken. 2011-2013.
  • Schrijver (met Hanneke van Veen) van Sparen voor later en nu! 2010.
  • Schrijver van Netwerken, zo eenvoudig is het (niet), met zesde druk. 2009-heden.
  • Oprichter (met Hanneke van Veen) van www.vanspaarbankveranderen.nl, www.vanbetaalrekeningveranderen.nl en www.verhuisjegeld.nl. Eerlijke voorlichting en informatie over sparen en banken. 2007-heden.
  • Tweewekelijkse rubriek De Loopbaancoach in Volkskrant Banen. 2006-2008.
  • Schrijver van Netwerken werkt, op weg naar de baan die je wilt. Negentien drukken met meer dan 40.000 ex verkocht. 2004-heden.
  • Oprichter/partner bij Netwerk-partners. Individueel outplacement en loopbaanbegeleiding, ontwikkelen en geven van netwerk-trainingen. 2003-heden.
  • Mede-oprichter/eigenaar van (toen innovatieve) wijk-site www.uitvinderswijk.nl. 2003-2014.
  • Schrijver (met Hanneke van Veen) van zes boeken over sober leven, geld en financiële onafhankelijkheid, bestseller (50.000+): Je geld of je leven. 1994-2002.
  • Oprichter (met Hanneke van Veen) van de Vrekkenkrant en tijdschrift GENOEG en stg. Zuinigheid met Stijl. 1992-2002.
  • Consulent bij outplacement- en loopbaanbureau Van Ede & Partners 1993-2002, begeleiding van loopbaancliënten, trainingen en website-ontwikkeling.
  • Projectleider, personeelsmanager en directielid van milieu-ingenieursbureau CE-Delft. 1986-93.
  • Oprichter/directeur adviesbureau Schep je Eigen Werk, advies en begeleiding voor kleinschalige startende ondernemers. 1981-86.
  • Eigenaar/wever van weverij AVE, 250 vloerkleden, lopers en wandkleden geweven en verkocht. Cursussen en materialen ontwikkeld voor de verwerking van afvaltextiel. 1979-86.
  • Wetenschappelijk hoofdmedewerker EUR, bij prof. Jan Buiter, bedrijfskunde/sociologie. 1978-81.
  • Stafmedewerker bij Stimezo Nederland, betrokken bij onderzoek en publicaties over abortushulpverlening in Nederland en abortuswetgeving. 1973-78.
  • Mede-oprichter van anti-autoritaire crèche De Kleine Witte. 1970.
  • Ambtenaartje bij het ministerie van CRM (onder Marga Klompé). 1970-72.
  • Eerste werkervaringen bij Nederlanden van 1845 (statistisch werk, 1967), Laurens sigarettenfabriek en Rymenam agenda’s (lopende band werk, 1966-67) en Telegraaf (krantenwijk, 1960-61).

Groene Engel slaat weer toe!

with 4 comments

Groene-Engel-350Hanneke ken ik niet anders dan – op de een of andere manier – actief met planten en bloemen. Ik heb me er jaren tegen verzet, als gelukkige bezitter van een bos plastic tulpen op de schoorsteen, maar het mocht niet baten. Sterker nog, ze heeft me min of meer bekeerd.
Zelfs ik ben nu af en toe aan te treffen in tuinen en tuintjes en doe daar het mijne om planten en struiken te verzorgen. Niet zozeer in onze (voormalige) tuin, want dat was echt haar domein, maar wel in en om de wijk waar we woonden. Een verslag daarvan staat op de Meer Groen KAART.

Na ons vertrek uit de Marconistraat, dacht ik dat het – met het kleine balkonnetje van het nieuwe huis – wel zo’n beetje zou zijn afgelopen met tuinieren. Dat we nu ongestoord – op ieder moment – de deur achter ons konden dichttrekken en op vakantie gaan, voor een week, voor een paar maanden; het maakte niet uit, dacht ik. Maar ik had buiten de waard gerekend, want er staan inmiddels binnen, op het balkon en voor de deur heel wat bakken en potten. Toch weer een heel georganiseer om die goed te laten verzorgen tijdens onze afwezigheid. En dat is nog niet alles.

gevel-11Toen we in maart verhuisden was er in onze nieuwe straat nauwelijks groen, hier en daar wel wat potten bij voordeuren en een bescheiden geveltuintje. Het hele buurtje (Eden genaamd) is nogal stenig en onze straat was daar een goed voorbeeld van. Nu, vijf maanden later heeft een ware metamorfose plaatsgevonden. Het kan niet anders, de Groene Engel heeft toegeslagen! Eerst werden allerlei restanten uit de oude tuin verpot en rond onze voordeur gezet.

boomspiegel-AV-1Maar de boomspiegels in ons stukje straat, vier flinke grote, lagen er troosteloos bij, vol onkruid, blikjes, peuken, hondenpoep etc. Ook dat werd door Hanneke voortvarend aangepakt. Nu zijn ze (met wat hulp van buren en ondergetekende) een lust voor het oog en groeien en bloeien zo hard dat er al bijna een compost-hoop nodig is.
Bijkomend voordeel? Hanneke krijgt zo makkelijk contact met mensen uit de straat en het omliggende wijkje. Ze wordt vaak aangesproken, bijna iedereen vindt het leuk dat de buurt groener wordt.
Het is misschien jammer dat we niet zomaar de deur achter ons dicht kunnen trekken, maar al dat nieuwe groen is me meer waard .

Written by Rob van Eeden

17 augustus 2014 at 4:33 PM

Kabouterhuis ontruimd…

leave a comment »

SOorspronkelijk KabouterhuisjeOplettende buurtbewoners  van de Uitvinderswijk hebben het wellicht opgemerkt. Het kabouterhuisje is verlaten. Het geveltje van hun woning is nog steeds te zien op de bekende oude plek, maar van enige verdere bedrijvigheid of bewoning is niets meer te merken.
Na vele pogingen van kabouters, smurfen en andere bewoners om er een permanent verblijf op te bouwen, is door de laatste groep smurfen besloten te verhuizen. Nog onlangs is dit groepje daklozen gezien, wandelend in een goot, zeulend met al hun huisraad, richting centrum Den Haag.
We zijn benieuwd of ze er daar misschien wel in zullen slagen een blijvend verblijf op te bouwen. (wordt vervolgd)

Written by Rob van Eeden

9 juli 2014 at 9:17 PM

Guerrilla Gardening, hoe doe je dat?

leave a comment »

De afgelopen twee jaar zijn we in de Uitvinderswijk – met een flinke groep bewoners – actief geweest met het aanleggen van tuinen en tuintjes op verwaarloosde plekken in de wijk. We kregen daarvoor veel complimenten, vooral van voorbijgangers, als we aan de slag waren, maar ook via de sites waarop we van e.e.a. verslag deden: www.meergroenzelfdoen.nl en de groepspagina op Facebook.

Sinds kort is er een film over hoe je zoiets nu precies aanpakt. In een paar minuten zie je hoe je zelf in actie kunt komen. De meest gestelde vragen zijn: mag dat wel? Vindt de gemeente dat wel goed? Zeker, we hebben bij grotere tuinen zelfs medewerking gekregen van de afdeling Groenbeheer van het Stadsdeelkantoor Segbroek. Er is eigenlijk geen enkele reden om het niet te doen, als je je leefomgeving wat wilt opfleuren. Zeker als je het niet alleen doet, is het niet ‘eng’, zoals veel mensen denken.

Bekijk de film hieronder.

Written by Rob van Eeden

28 mei 2014 at 3:02 PM