Categorie archief: Schrijver

M’n CV bijgewerkt

Carrière – in vogelvlucht – met meest recente bovenaan:

  • Oprichter/ontwikkelaar (met Hanneke van Veen) van Hitte-eilanden, website over het hitte-eiland-effect en wat ertegen te doen is. 2014-heden.
  • Oprichter/ontwikkelaar (met Hanneke van Veen) van Meer groen? Zelf doen!, website over vergroenen van de stad. 2013-2014.
  • Wekelijkse columnist (met Hanneke van Veen) voor de website van Tros Radar over geld en consumentenzaken. 2011-2013.
  • Schrijver (met Hanneke van Veen) van Sparen voor later en nu! 2010.
  • Schrijver van Netwerken, zo eenvoudig is het (niet), met zesde druk. 2009-heden.
  • Oprichter (met Hanneke van Veen) van www.vanspaarbankveranderen.nl, www.vanbetaalrekeningveranderen.nl en www.verhuisjegeld.nl. Eerlijke voorlichting en informatie over sparen en banken. 2007-heden.
  • Tweewekelijkse rubriek De Loopbaancoach in Volkskrant Banen. 2006-2008.
  • Schrijver van Netwerken werkt, op weg naar de baan die je wilt. Negentien drukken met meer dan 40.000 ex verkocht. 2004-heden.
  • Oprichter/partner bij Netwerk-partners. Individueel outplacement en loopbaanbegeleiding, ontwikkelen en geven van netwerk-trainingen. 2003-heden.
  • Mede-oprichter/eigenaar van (toen innovatieve) wijk-site www.uitvinderswijk.nl. 2003-2014.
  • Schrijver (met Hanneke van Veen) van zes boeken over sober leven, geld en financiële onafhankelijkheid, bestseller (50.000+): Je geld of je leven. 1994-2002.
  • Oprichter (met Hanneke van Veen) van de Vrekkenkrant en tijdschrift GENOEG en stg. Zuinigheid met Stijl. 1992-2002.
  • Consulent bij outplacement- en loopbaanbureau Van Ede & Partners 1993-2002, begeleiding van loopbaancliënten, trainingen en website-ontwikkeling.
  • Projectleider, personeelsmanager en directielid van milieu-ingenieursbureau CE-Delft. 1986-93.
  • Oprichter/directeur adviesbureau Schep je Eigen Werk, advies en begeleiding voor kleinschalige startende ondernemers. 1981-86.
  • Eigenaar/wever van weverij AVE, 250 vloerkleden, lopers en wandkleden geweven en verkocht. Cursussen en materialen ontwikkeld voor de verwerking van afvaltextiel. 1979-86.
  • Wetenschappelijk hoofdmedewerker EUR, bij prof. Jan Buiter, bedrijfskunde/sociologie. 1978-81.
  • Stafmedewerker bij Stimezo Nederland, betrokken bij onderzoek en publicaties over abortushulpverlening in Nederland en abortuswetgeving. 1973-78.
  • Mede-oprichter van anti-autoritaire crèche De Kleine Witte. 1970.
  • Ambtenaartje bij het ministerie van CRM (onder Marga Klompé). 1970-72.
  • Eerste werkervaringen bij Nederlanden van 1845 (statistisch werk, 1967), Laurens sigarettenfabriek en Rymenam agenda’s (lopende band werk, 1966-67) en Telegraaf (krantenwijk, 1960-61).

Waarom offline? Daarom!

Vofflinean verschillende kanten komt de vraag, waarom ik offline ga in 2014. Door de NSA? Omdat Google precies weet waar je wanneer bent? Eigenlijk niet.

Ik heb er – na zo’n 30 jaar achter/voor beeldschermen – gewoon genoeg van. Een ruwe schatting:  25.000 uur, oftewel 3 jaar vol continu, 365 dagen, 24 uur per dag aan de computer gekluisterd. DRIE VOLLE JAREN. In normale 40-urige werkweken ruim 10 jaar, dus een derde van mijn werktijd. Misschien iets te ruim geschat, maar het is en blijft een heel lange tijd. En dan heb ik nog niet eens tv meegerekend.

Nou is dat voor een groot deel handig geweest en heeft het veel opgeleverd, maar vooral de laatste jaren met de nieuwe sociale media is het me steeds meer gaan tegenstaan. Af en toe is het best leuk om iets grappigs of bijzonders te lezen/zien op Facebook etc., maar meestal kost het vooral tijd en beklijft er bitter weinig.
Helemaal offline gaat trouwens al niet meer. Bankzaken, tenminste als je niet bij de grote drie banken wilt zitten, is onmogelijk zonder computer, dus dat zal ik blijven doen. En af en toe ook best eens wat opzoeken, als dat zo uitkomt.

E-mailen (waarvan toch zeker 75% nutteloze ballast is, in mijn geval, hoe goed ik me ook van alles unsubscribe), Facebook, Linkedin, Twitter, Pinterest etc. hoeven even niet meer. Ik kies voor ‘echt’ contact, via de telefoon of sms (als het dringend is), en vooral, hoop ik, face-to-face contact met vrienden, familie en ieder ander die daar zin in heeft.
U weet me te vinden.

Rob van Eeden

PS Voor alle duidelijkheid: met sommigen heb ik natuurlijk zeer zin- en waardevol contact (gehad) via sociale media en e-mail. Wees er van overtuigd dat ik ons contact zeker wil voortzetten. Het gaat me niet om het afbreken, maar juist het versterken van contact, maar dan in een iets andere vorm. That’s all!

Offline…

offline

Met ingang van 1-1-2014 ben ik offline.
Dat wil zeggen, niet meer actief via: e-mail, Linkedin, Facebook, Twitter, Pinterest en andere sociale media. Ook worden sites als de Uitvinderswijk en Meer groen? Zelf doen! niet meer door mij onderhouden (wel door anderen).

Te bereiken ben ik nog steeds via vaste en portable (bejaarden)telefoon, slakkenpost en bezoek aan huis.

20 Years Your Money or Your Life

Ter gelegenheid van het 20-jarig jubileum van het verschijnen van het boek Your Money or Your Life (waarvan in de USA alleen al meer dan 1 miljoen ex. zijn verkocht), stuurden we een videoboodschap naar Vicky Robin, schrijfster van het Amerikaanse boek en al die jaren promotor van het gedachtengoed achter Your Money of Your Life.. Kijk vooral ook op de Amerikaanse jubileumsite: ymoyl.wordpress.com.

Op vertrouwen, de goedkoopste webwinkel

Al vele jaren verzenden Hanneke en de onze boeken aan mensen die via diverse websites bestellen. Voorbeeld daarvan is www.netwerkenwerkt.nl, waarop een bestelformulier te vinden is.

Toen we ooit begonnen met het verkopen van boeken via internet, vroegen we bestellers om eerst het vereiste bedrag over te maken. Zodra het geld ontvangen was, stuurden we het met een (reeds voldane) factuur toe.
Ik weet niet meer wie me voorstelde het anders te doen. Iemand zei dat het veel ‘lucratiever’ was om mensen zonder betaling te laten bestellen, en ze dan het boek met – in vertrouwen – de factuur toe te zenden. Dit bleek een schot in de roos. Het resultaat was dat we twee keer zoveel bestellingen kregen.

Maar betaalt iedereen dan wel? Nee, niet iedereen betaalt, maar wel het overgrote deel. Het is elk jaar ongeveer hetzelfde percentage tussen 1 en 3% dat uiteindelijk niet betaalt. Sinds begin 2012 zijn er 150 boeken verzonden. Gisteren heb ik de telling gedaan van degenen die niet betaald hebben binnen de gestelde termijn. Dat zijn er zegge en schrijve: 3.
De keus tussen deze twee manieren van verzenden is duidelijk. Ofwel 75 boeken zeker betaald verkopen, ofwel 150, waarvan 3 wanbetalers, die na 3 tot 9 maanden nog steeds niets betaald hebben. Natuurlijk gaan we daarom door met het – in vertrouwen – meezenden van de te betalen factuur.

Er zijn overigens meer mensen die te laat betalen. Na ruim een maand stuur ik die een mailtje met de volgende tekst:
Op <dag-maand> zond ik u ons boek met – in vertrouwen – een factuur.
Tot op heden is geen betaling ontvangen.
Graag even aandacht,
Meestal wordt hierop positief gereageerd, en  het bedrag alsnog overgemaakt. Daarna doe ik meestal niets, want de ervaring wijst uit dat een tweede herinnering  tevergeefs is. Behalve als je het op een beetje creatieve manier doet. Gisteren zond ik de drie echte wanbetalers (langer dan 3 maanden geen betaling, noch reactie op herinnering) de volgende mail:

Het is opmerkelijk dat een klein percentage (1 tot 3%) van degenen die boeken bestellen, niet betalen.
U bent daar één van. En omdat u al meer dan <..> maanden geen enkele betaling hebt gedaan, BENT U GENOMINEERD voor:

DE SLECHTST BETALENDE KLANT VAN ROB VAN EEDEN TROFFEE 2012.

We houden u op de hoogte van de binnenkort uit te reiken trofee onder belangstelling van pers en media.
Hebt u hiervoor GEEN belangstelling, maak dan € <bedrag> over op bankrekening 39.02.24.162 van Van Eeden Advies, den Haag, onder vermelding van GEEN NOMINATIE

Dit blijkt prima te werken, inmiddels heeft één van hen betaald, onder vermelding: “Hiermee zie ik af van mijn nominatie.” Een ander mailde vandaag: “Grappige en doeltreffende zoveelste herinnering. Ik kan me voorstellen dat het erg irritant is wanbetalers achter de broek te zitten dus mooi aangepakt. Ik had echter niet de intentie wanbetaler te zijn – heb na uw vorige (ook al tweede dus niet best) herinnering de som overgemaakt via internetbankieren. Is blijkbaar niet aangekomen, ik kan deze ook niet meer in mijn afschriften terugvinden. Dus nogmaals betaling gedaan – deze keer met 3,00 euro zelfopgelegde boete. Als het goed is ontvangt u dus nu 18,95. Met excuses.”
Deze betaling is inmiddels ontvangen. Wie weet komt nummer 3 ook nog over de brug, dan is de score 100% betaald.

PS Verder opvallend was dat alle late of niet betalers uit Amsterdam kwamen. Bestellingen komen uit het hele land, maar dat alle slechte betalers in Amsterdam zitten? Daar moet ik de volgende keer maar eens induiken.

Met gepaste trots…

Zojuist verschenen: de 18de druk van Netwerken werkt, op weg naar de baan die je wilt , waarmee zo’n 40.000 ex van dat boek zijn verschenen sinds eind 2004.
Elke maand gaan er 4 tot 500 over de toonbank, en dat al bijna 8 jaar lang.

——————————————————————————-
Ter gelegenheid van dit heugelijke feit verloot ik 10 ex. onder hen die reageren met toezending van een mail aan robvaneeden@gmail.com met in de onderwerpregel: verloting NWW.  DEZE LOTERIJ IS INMIDDELS AFGESLOTEN.

——————————————————————————-

Poëzie onderweg

 

 

Tijdens een wandeling aan de rand van Heerlen, passeerden we een viaduct met de hiernaast afgebeelde tekst:

 

 

tranen van liefde
tranen van verdriet
geboren in jouw ogen
gestorven op mijn lippen
de tijd was mooi

de herinnering is, dat
wat blijft

goede reis
pas goed op je op

hypocriet
als je kijkt wat je me hebt
aangedaan
Wat zal J.L. hiervan
vinden

65+, het grote zwarte gat…

Gisteren vierde ik met meer dan veertig familieleden en vrienden m’n 65ste verjaardag. En daar stond ik dan en sprak (zo’n beetje) de volgende woorden, waarna ik luide werd toegezongen.

Hier sta ik dan weer voor een speech, waarover sommigen vragen hoe laat die precies gegeven wordt, opdat ze net daarna aan kunnen komen. Een speech, maar het kan niet anders, helaas, bij sommige gelegenheden hoort nu eenmaal een speech. Vijfenzestig jaar worden is zo’n gelegenheid, daar kon ik niet omheen, want zoals jullie begrijpen, ik sta nu voor het grote zwarte gat, de geraniums, wat moet ik verder met mijn leven? Hoe vul ik mijn levensavond zinvol in? Eenvoudige vragen, waarop niet eenvoudig antwoord is te geven.

Ten eerste wil ik mijn grote waardering uitspreken voor jullie aller aanwezigheid, want het is niet nix, dat jullie er toch nog in zo grote getale zijn. Als je ouder wordt is het steeds vaker doorstrepen en afkruisen op de verjaardagskalender en in je adressenboekje. Maar gelukkig zijn er nog heel wat over. Daarvoor ben ik dankbaar, en dat het maar heel lang mag duren dat we vrienden en familie zijn, hier achter de geraniums, tomatenplanten en wat al niet meer.

Uit angst voor dat grote zwarte gat ben ik maanden geleden al begonnen het driftig op te vullen. Het tuinhuis dat straks geopend gaat worden, is daar een uiting van. De basis ervoor is gelegd door Stef van der Meulen, die samen met zijn vriend en houtspecialist Ronald de zeer degelijke basis voor e.e.a. heeft gelegd, van eerlijk Nederlands hout, Larix en Eiken, om precies te zijn, bekroond met een sedumdak, via de ladder te bezichtigen (maar wel voorzichtig), zodat niet alleen de buren ervan kunnen genieten. Dank Stef, hier aanwezig en Ronald elders.

Het werk van Stef en Ronald bood mij, vanaf een paar maanden geleden de mogelijkheid er een echt huisje van te maken. Voor mij werd het steeds meer een – weliswaar klein -, maar toch omvangrijk project, want van het een kwam het ander. Op de een of andere manier kreeg ik het niet meer uit mijn hoofd om er iets echt degelijks van te maken, wat een groot deel van het jaar te gebruiken zou zijn. Het geheel dreigde halverwege nog geheel in duigen te vallen, toen de conifeer, mij al jaren een doorn in het oog, de vreemde exoot, tijdens de laatste storm half omwaaide, gedeeltelijk op het dak van het tuinhuis in aanbouw, in zijn val het insectenhotel – ook in aanbouw – meesleurend. Uiteindelijk viel het allemaal mee, maar ik zal blij zijn als het ding binnenkort geheel gerooid wordt.

Hanneke heeft in die afgelopen maanden geregeld op het punt gestaan om ‘Help, mijn man is klusser’ te bellen, wat soms leek het me inderdaad wat boven het hoofd te groeien.  Iedereen werd ingeschakeld, Pippi, Arthur, Wesley, Faber, Ton, Mariette, Jules niet te vergeten die de kleine glas-in-lood-ruit maakte, en ga zo maar door. Maar het is gelukt, en niet in de laatste plaats, omdat Hanneke – ondanks mijn aanhoudende salamitactiek – eerst glas in lood, toen sedum, toen islolatie, toen schuifdeuren, toen een zonnecollector, en ga zo maar door, toch meer dan loyaal heeft meegewerkt, tot het laatst aan toe met dochter Lajla. Dank Hanneke, je hebt hiermee een nog betere plaats in de hemel verdiend, ik heb het Petrus al doorgegeven.

En dan nu de opening, die gaat nu zeer binnenkort beginnen. Daarvoor wil ik twee dames vragen mij te assisteren. Een van de jongsten hier is kleindochter Pippi, die ik wil vragen om met haar grootmoeder Hanneke de schaar te hanteren en de benodigde linten door te knippen, vooral ook die omhoog gaan, want daarmee zal het doek vallen, als alles volgens plan werkt.  Schrik daarna vooral niet, want bij de opening zal ongetwijfeld het nodige vuurwerk afgaan!

Ik hoop overigens dat dat de bevolking van het ernaast gelegen Insecten-Hilton niet te veel zal opschrikken, maar ja, daar zal de komende tijd nog flink aan gebouwd gaan worden, want dat is nog lang niet af. Zo heb ik ook de komende tijd nog wat te doen. Met de bouwstenen die jullie hebben aangedragen.
 Hanneke en Pippi, mag ik jullie uitnodigen?

Waarna de beide dames inderdaad naar behoren alle linten doorknipten, en een heus vuurwerk, door Arthur en Mieg verzorgd, werd ontstoken. Toen kon iedereen door de kruitdampen heen zich op weg begeven naar het nieuwe tuinhuis annex insectenhotel.