Categorie archief: Den Haag in de lift

Schandvlek voor Nederlands hoogste rechtscollege

Virtuele impressie van Kaan Architecten

LET OP!!! Mijn ‘actie’ heeft effect gehad. Op 24 november 2017 ontving ik per maiil:

Geachte heer Van Eeden,
Hartelijk dank voor uw bericht aan wethouder Revis.
U geeft terecht aan dat de boomspiegels een verwaarloosde indruk geven. Op verzoek van de wethouder heb ik gevraagd of hier op korte termijn iets aan gedaan kan worden.
Inmiddels zijn de boomspiegels aangepast. De zwarte ‘lappen’ en de houten paaltjes naast de bomen zijn verwijderd. In verband met eventuele watergift én voor de beluchting zijn de plastic buizen nog niet weggehaald. Ook deze zullen op termijn worden verwijderd.

Met vriendelijke groet,
Ard de Heus
Bestuursadviseur wethouder Revis

Hieronder het oorspronkelijke bericht.

In 2015 werd ‘t nieuwe onderkomen van de Hoge Raad der Nederlanden aan het Korte Voorhout in Den Haag opgeleverd. Kaan Architecten, die het ontwierpen, beschrijven de voorkant van hun gebouw met: “De rijen majestueuze platanen vormen een indrukwekkend voorportaal, waarin op een laag bordes meer dan levensgroot zes Nederlandse rechtsgeleerden zetelen, in brons op stenen sokkels. Het geheel zet een toon van allure en waardigheid.”

Toch krijg ik een heel andere indruk als ik langs het nieuwe gebouw rijd, al ruim anderhalf jaar nu. Die rechters staan er inderdaad en de gevel van staal, natuursteen en glas ook, maar waar zijn die “majestueuze” platanen?
Wat ik zie zijn twaalf jonge bomen in twaalf afzichtelijke boomspiegels

Zo zijn er twaalf, waar onze hoge rechters op moeten uitkijken…

Ik begrijp dat die jonge bomen ooit zullen uitgroeien tot iets groots, maar waarom zulke boomspiegels met verwaarloosde,  losliggende, beschadigde zwarte lappen. Het is een treurig gezicht. Je vraagt je af hoe het kan dat niemand van de architecten, de Hoge Raad, de Rijksgebouwendienst of de Gemeente op het idee is gekomen dat ook die boomspiegels wel enige “allure en waardigheid” mogen uitstralen.

UIt een Haagse folder over boomspiegels

 

Dat kan makkelijk. Die zwarte (of groene) flappen staan elders in de stad netjes omhoog (zoals hiernaast in een folder van de Gemeente Den Haag) om hun taak, water vasthouden, te vervullen, maar voor de Hoge Raad lukt dat niet.
Te goedkoop aanbesteed?

Elders in de stad zijn voorbeelden te over van goed vormgegeven boomspiegels, bijvoorbeeld met een fraai hekje eromheen. Hier voor de Hoge Raad is toch ook wel zoiets te bedenken dat bij de gevel past, van RVS bijvoorbeeld? En wat fraaie planten erin? Met waardigheid en allure? Of roosters, zoals bij de jonge bomen op de Prinsessegracht om de hoek?
Dagelijks lopen hier honderden, misschien wel duizenden  bewoners, toeristen en bezoekers van de City of Peace & Justice langs. Wat voor indruk krijgen die?
Wie is hiervoor verantwoordelijk?
Het is maar een vraag.
Rob van Eeden

Kabouterhuis weer bewoond…

Kabouterhuis-weer-bewoondNa maanden leegstand en verwaarlozing is het (voormalige) smurfenhuisje weer bewoond. Nu door twee kabouters, duidelijk hier gekomen vanuit verre streken. Ze hebben het huisje en de tuin weer opgeknapt en ook de veestapel is flink aangevuld. We wensen de nieuwe bewoners van de Uitvinderswijk veel geluk in 2015!!!

De ogen geopend…

Gisteren maakten Hanneke&ik een wandeling onder leiding van Maup, zo langzamerhand een fenomeen wordend in en om Den Haag, door de veelheid van bijzondere wandelingen die hij via zijn diverse sites aanbiedt, zoals: wandelenmetmaup.wordpress.com. We liepen een stuk door Clingendael en zagen daar tientallen verschillende paddestoelen. Tot onze schande moesten we bekennen dat we hier al jaren lopen, maar nauwelijks paddestoelen hebben gezien. Nu is het volgens Maurits Burgers (zijn officiele naam) ook wel een bijzonder paddenstoelenjaar, dat gebeurt eens in de vijf tot zeven jaar. Alleen al de hoeveelheid cantharellen…  Bekijk vooral de foto’s die hij (en andere deelnemers) daarvan op Facebook plaatsten.

Vandaag liepen H&ik in de buurt van de Wassenaarse Slag en ook daar zagen we opeens overal kleine en grotere paddenstoelen. Toch waren we wel verbaasd om een kabouter met een tuinschaar aan te treffen die duidelijk een grote Vliegenzwam (Nee hoor, volgens Maup – zie zijn reactie – een Braakrussula) doormidden had geknipt. We hebben het mannetje vermanend toegesproken, want knippen en plukken doe je niet. Of het zal helpen?

Kabouter-paddenstoel

Groene Engel slaat weer toe!

Groene-Engel-350Hanneke ken ik niet anders dan – op de een of andere manier – actief met planten en bloemen. Ik heb me er jaren tegen verzet, als gelukkige bezitter van een bos plastic tulpen op de schoorsteen, maar het mocht niet baten. Sterker nog, ze heeft me min of meer bekeerd.
Zelfs ik ben nu af en toe aan te treffen in tuinen en tuintjes en doe daar het mijne om planten en struiken te verzorgen. Niet zozeer in onze (voormalige) tuin, want dat was echt haar domein, maar wel in en om de wijk waar we woonden. Een verslag daarvan staat op de Meer Groen KAART.

Na ons vertrek uit de Marconistraat, dacht ik dat het – met het kleine balkonnetje van het nieuwe huis – wel zo’n beetje zou zijn afgelopen met tuinieren. Dat we nu ongestoord – op ieder moment – de deur achter ons konden dichttrekken en op vakantie gaan, voor een week, voor een paar maanden; het maakte niet uit, dacht ik. Maar ik had buiten de waard gerekend, want er staan inmiddels binnen, op het balkon en voor de deur heel wat bakken en potten. Toch weer een heel georganiseer om die goed te laten verzorgen tijdens onze afwezigheid. En dat is nog niet alles.

gevel-11Toen we in maart verhuisden was er in onze nieuwe straat nauwelijks groen, hier en daar wel wat potten bij voordeuren en een bescheiden geveltuintje. Het hele buurtje (Eden genaamd) is nogal stenig en onze straat was daar een goed voorbeeld van. Nu, vijf maanden later heeft een ware metamorfose plaatsgevonden. Het kan niet anders, de Groene Engel heeft toegeslagen! Eerst werden allerlei restanten uit de oude tuin verpot en rond onze voordeur gezet.

boomspiegel-AV-1Maar de boomspiegels in ons stukje straat, vier flinke grote, lagen er troosteloos bij, vol onkruid, blikjes, peuken, hondenpoep etc. Ook dat werd door Hanneke voortvarend aangepakt. Nu zijn ze (met wat hulp van buren en ondergetekende) een lust voor het oog en groeien en bloeien zo hard dat er al bijna een compost-hoop nodig is.
Bijkomend voordeel? Hanneke krijgt zo makkelijk contact met mensen uit de straat en het omliggende wijkje. Ze wordt vaak aangesproken, bijna iedereen vindt het leuk dat de buurt groener wordt.
Het is misschien jammer dat we niet zomaar de deur achter ons dicht kunnen trekken, maar al dat nieuwe groen is me meer waard .

Niet helemaal in vorm…

Sinds enkele maanden wonen we in het centrum van Den Haag, in een wijkje genaamd… Eden, waarover later meer. We verkennen onze nieuwe woonomgeving te voet. Vlakbij is bijvoorbeeld de Hofvijver, waar we natuurlijk al vele malen omheen en langs zijn gelopen, maar toch ontdekte ik iets nieuws, dat daar overigens al meer dan negentig jaar aanwezig is.
In 1923 werden, op advies van Berlage, de huizen langs de zuidkant van de Hofvijver (de kant van de Gevangenpoort) gesloopt om een betere toegang voor autoverkeer tot de stad mogelijk te maken. Berlage ontwierp daarbij de bekende fraaie zuil met tegelwerk van Ingen-Housz. Ik vermoed dat het hekwerk om dat deel van de vijver dat toen geplaatst werd, ook door Berlage ontworpen is. Het sluit goed aan bij de zuil, maar zeker weten doe ik het niet. Op de hoeken van de vijver kun je op een bank over de vijver uitkijken.
Wat me daarbij (eerst aan de oostkant, op de foto hieronder) opviel was het rode ornament in het hekwerk. Je moet er echt even voor gaan zitten en studeren, maar dan is duidelijk dat het kwart linksonder niet gelijk is aan de overige delen. De smid moet een stuk ijzer tekort zijn gekomen en gedacht hebben: “Jammer dan, maar dat valt toch niemand op.”

Ornament-oost

Nog grappiger is dat het ook aan de westkant (foto hieronder) niet helemaal klopt. De spiralen eindigen in een soort lob, maar ook hier is het kwart linksonder niet helemaal ‘in vorm’. Was het zaterdagmiddag, toen de smid vroeg naar huis (of de kroeg) wilde? Of misschien maandagochtend?

Vreemd eigenlijk. Bij het ontwerp en de constructie van de nieuwe doorgang, het hekwerk en de zuil moeten  nogal wat mensen betrokken zijn geweest: opdrachtgevers, ambtenaren van de gemeente Den Haag, Berlage, de uitvoerenden, hun leidinggevenden en vele anderen. Heeft niemand dit gezien? Of wel gezien en gedacht: “Och, laat maar zitten…”?
Zou zoiets nog uit te zoeken zijn? Wie is de man/vrouw die mij dat zeggen kan?

Ornament-west

Guerrilla Gardening, hoe doe je dat?

De afgelopen twee jaar zijn we in de Uitvinderswijk – met een flinke groep bewoners – actief geweest met het aanleggen van tuinen en tuintjes op verwaarloosde plekken in de wijk. We kregen daarvoor veel complimenten, vooral van voorbijgangers, als we aan de slag waren, maar ook via de sites waarop we van e.e.a. verslag deden: www.meergroenzelfdoen.nl en de groepspagina op Facebook.

Sinds kort is er een film over hoe je zoiets nu precies aanpakt. In een paar minuten zie je hoe je zelf in actie kunt komen. De meest gestelde vragen zijn: mag dat wel? Vindt de gemeente dat wel goed? Zeker, we hebben bij grotere tuinen zelfs medewerking gekregen van de afdeling Groenbeheer van het Stadsdeelkantoor Segbroek. Er is eigenlijk geen enkele reden om het niet te doen, als je je leefomgeving wat wilt opfleuren. Zeker als je het niet alleen doet, is het niet ‘eng’, zoals veel mensen denken.

Bekijk de film hieronder.