Wat is dit voor soort plant?

Een paar jaar geleden kreeg Hanneke een plant cadeau, gekocht in de Hortus Amsterdam. Al jaren vragen we ons af wat voor plant dat is. Al bij de aanschaf was dat een raadsel. De in de Hortus werkzame plantendeskundige kwam niet verder dan: “een soort ficus”.
Hieronder vier foto’s met wat extra uitleg over deze bijzondere plant. Als je behoefte hebt aan meer foto’s of informatie, dan zorgen we daarvoor. Wie helpt?

Wat is dit voor soort plant.
Bijzonder aan deze plant is dat de bladeren groeien uit een steeltje dat uit een ouder blad groeit. De achterkant van het blad is roodbruin met groene adertjes. En ook bijzonder is dat er twee verschillende bloemen/vruchten? uit groeien. Zie voor details de volgende foto’s.
Hier is (enigszins) te zien hoe bladeren uit de andere groeien. Ook de achterkant van het blad is te zien (linksonder).
Hier zie je één van de bloem/vruchtvormen, de andere vorm op de volgende foto.
Dit is de tweede bloem/vruchtvorm. Er komen steeds druppeltjes uit met nectar of zoiets, plakkerig spul.
Hier zie je hoe het ene blad uit het andere groeit.

Hoe een (nep)bericht zijn weg vindt: Eet de helft!

Ooit, het moet ergens jaren ’90 zijn geweest, hadden Hanneke en ik een site: zuinigst.nl (‘spin-off’ van de stichting Zuinigheid met Stijl), waarop we grappige berichtjes plaatsten. Eén daarvan was een variatie op het in de Vrekkenkrant geregeld behandelde ‘halveringsprincipe’, waarbij je van een te gebruiken hoeveelheid steeds weer de helft neemt, tot het echt te weinig is. Dan pas ben je aanbeland bij de juiste hoeveelheid shampoo, afwasmiddel, mayonaise, zout etc.

Dit bericht was getiteld: Het EDH-dieet, waarover ik een (naar mijn idee, zei de gek) grappige tekst had geschreven, die als volgt begint:

“Het MLM-dieet (Mangez La Moitié dieet). Vertaald naar het Nederlands wil dit zeggen: Eet De Helft! Het MLM Dieet is een dieet waarbij je eet wat men normaal ook eet, maar dan overal de helft van.

En wat blijkt nu? Nu, meer dan 15 jaar na de (helaas op internet niet meer aanwezige) publicatie van dit bericht, blijkt het op allerlei plekken op internet op te duiken, op serieuze dieet-sites, waar de teksten letterlijk zijn overgenomen, zonder enig idee (lijkt het) dat het om toch echt wel een grap gaat. De kroon wordt wel gespannen door het TV-programma 1Vandaag dat de Topvijf van populairste diëten van 2015  publiceerde, waar het EDH-dieet op nummer 3 staat.

Op tientallen sites wordt dit dieet serieus behandeld, met (meestal) bijna dezelfde tekst die ik schreef (altijd zonder bronvermelding).
Hier en daar zelfs aangevuld met checklists, serieuze besprekingen etc.
Kijk maar eens op:

De originele tekst, voorzien van een duidelijk gemanipuleerde foto van mij, één voor met een superbol gezicht, een één na met een langgerekt gezicht, zeg maar Laurel & Hardy, staat hieronder. (De originele foto’s zijn helaas verloren gegaan.)

Cartoon: Wesley

“Ontstaan MLM Dieet

De Franse chef kok Gérard La Moitié ontdekte het bij toeval tijdens een zomer in de keuken van zijn Parijse restaurant Le Mouton Enragé: een toen nog matig bezocht etablissement. Dat veranderde drastisch toen het in een veelgelezen reisgids werd opgenomen. Door de enorme toeristendrukte die volgde, kreeg Gérard het zo druk dat er bijna geen tijd voor eten meer was. Gedurende drie maanden werkte hij zeven dagen per week. Af en toe nam hij wel een hapje, er was eten in overvloed in zijn keuken, maar door de vermoeidheid had hij ook ’s avonds nauwelijks meer trek. Hij viel uitgeput in slaap en als hij wakker was begon de drukte van voren af aan. Tot zijn grote verbazing was hij, aan het einde van de zomer, maar liefst 14 kilo lichter. Dit was het streefgewicht dat hij al twaalf jaar met allerlei diëten (van sapvasten, via Weight Watchers tot sherrykuur) nooit had kunnen bereiken.

Opkomst van het MLM Dieet

Na die drukke zomer nam Gérard de tijd om eens na te denken over dit onverwachte fenomeen. En al gauw begon hij in te zien dat dit tot een revolutie in de dieetwereld zou kunnen leiden. Geholpen door een paar vrienden uit de marketingwereld begint het er nu inderdaad op te lijken. Het inmiddels opgerichte Institut La Moitié heeft de methode uitgewerkt tot een even simpel als doeltreffend concept. Om af te vallen eet je precies, maar dan ook precies de helft van alles wat je voordien at.
De voordelen zijn evident. Je kunt gewoon doorgaan met je levenswijze. Hou je van moorkoppen, biefstuk, speklappen, patatje oorlog: geen bezwaar. Als je maar de helft eet. Je hoeft geen boeken te kopen, geen tabellen bij te houden en geen fitness apparaten te beklimmen. Ook met alcohol kun je rustig doorgaan, als je maar de helft drinkt. Alleen water mag net zoveel als je wilt.
Een ander voordeel is dat je dit dieet heel makkelijk met je partner kunt doen. Als hij of zij niet hoeft of wil afvallen, is er geen vuiltje aan de lucht. Je kunt gezellig samen blijven eten. En als je samen lijnt is het helemaal leuk. Nu hoef je maar voor één persoon te koken. En de kosten halveren natuurlijk ook, wat wil je nog meer.”

 

 

 

25 jaar Vrekkenkrant en… het naderende einde

Afgelopen vrijdag 21 april hebben Hanneke en ik – bij met Marieke Henselmans, onze ‘vrekkendochter’ –  het 25-jarig jubileum van de Vrekkenkrant gevierd, op gepaste wijze natuurlijk met een… gezellige maaltijd maaltijd en een goed gesprek
Zo lang is het inderdaad al geleden dat we met de Vrekkenkrant begonnen op 21 april 1992.

Laat je niet kisten door de commercie

Marieke vertelde van haar nieuwe boek Laat je niet kisten door de commercie, waarin ze de huidige praktijk rond uitvaarten, begrafenissen en crematies grondig onder de loep neemt. En waarin ze laat zien dat het persoonlijker, aangenamer en… veel goedkoper kan. Vooral als je je niet in de luren laat leggen door (vooral) verzekeraars en grote uitvaartondernemingen tijdens de drukke periode na het overlijden van een dierbare.
Hanneke en ik zijn (hopelijk) nog niet zover, maar duidelijk is dat je ruim van tevoren moet beginnen je voor te bereiden op het naderende einde. Daarom zijn we blij met Marieke’s nieuwste boek, dat overigens door  haar zoon Gijs geïllustreerd is.

Crowdfunding

Marieke biedt fans en toekomstige lezers de mogelijkheid haar te helpen met het financieren van dit boek. Dat kan door nu al exemplaar te bestellen of haar op een andere manier te ondersteunen bij dit project.
Ga naar de site hieronder en kies zelf. Doen!
Laat je niet kisten door de commercie, een mooie uitvaart voor elk budget.

Eneco lukt het maar niet…

LET OP: LAATSTE STAND, ONDERAAN

In een vorige blog meldde ik de rare toestanden op de site van Eneco, waar je feedback kunt krijgen over je gebruik van gas/stroom in vergelijking met je buurt en het landelijke gemiddelde. Daar klopte helemaal niets van. Inmiddels is daarover flink gecorrespondeerd met de hoogste PR-man van Eneco en op het gebruikersforum. Van beide kanten werd verzekerd dat er hard wordt aan gewerkt om e.e.a. kloppend en duidelijk te maken.

We zijn nu twee weken verder en wat is het resultaat? Zie onder, ik geef alleen een afbeelding van gas, voor elektra is hetzelfde aan de hand. We gebruiken dus 71% minder dan huishoudens in de buurt en 249% minder dan het landelijke gemiddelde. Ja, het staat er echt, 249% minder dan het landelijk gemiddelde. Ongelofelijk dat je na twee weken met dit geklungel op de proppen komt. Eneco slaat zich in reclames op de borst het beste met zijn klanten voor te hebben, ze voor te lichten over gebruik, besparingsmogelijkheden, groene stroom enz. enz.
Het wordt tijd dat ze voor hun website mensen in dienst nemen die kunnen rekenen!

eneco-6-3-2017

Op 7 maart werd de site naar behoren aangepast. Het heeft even geduurd, maar toch… complimenten voor Eneco? 

Honderddertigduizend procent meer stroom!

(zie laatste ontwikkelingen onderaan)

Mijn stroomleverancier is Eneco, een wereldbedrijf, altijd in voor groene stroom en degelijke klant-ondersteuning. Op hun site kan je je energiegebruik (in mijn geval elektra en gas) vergelijken met het postcodegebied waarin je woont. Handig!

Het afgelopen jaar verbruikten Hanneke en ik 1.302 KwU elektra en 373 m3 gas. Dat leek me een aardige prestatie. Maar helaas is Eneco het niet met me eens. Zie de twee berichten hieronder.

stroomverbruik

gasverbruik

We gebruiken 130.100% meer elektra dan de ‘buren’ en 37.200% meer gas. Tel uit je winst!

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat elders op de site staat dat er storingen zijn. Maar dit duurt nu al meer dan drie weken. Ook vragen op het forum van Eneco en aan de de virtuele assistente Emma leveren niet meer op dan tips om te gaan besparen. En daar betaal je nu al die extra kosten voor, bovenop die voor je energiegebruik.

Inmiddels meldt Danielle (moderator van het Eneco-forum) op 21-2:
“Dat is wel erg veel meer dan gemiddeld! Ik zie dat het gemiddelde van Nederland onterecht is ingesteld op 1 kWh. We gaan het oplossen zodat binnenkort er een redelijker percentage te zien is in Mijn Eneco onder de button verbruik. Bedankt voor het melden en sorry voor het ongemak!”

Dezelfde dag gaf een hoge PR-functionaris van Eneco (Toby Ellson) ook snel antwoord op dit blogbericht. Zijn conclusie was: “Ik ben het met je eens dat herstel geen weken hoeft te duren en zal nagaan waar het fout gaat/ging.”

En… op 23 februari was de site (enigszins) aangepast. Ik kon ons verbruik vergelijken met het landelijke gemiddelde. Cijfers van mijn ‘buurt’ waren blijkbaar (nog?) niet beschikbaar.

We gebruiken voor elektra 1302 Kwh, wat 42% van het gemiddelde landelijk gebruik (3100 Kwh). Op de site staat echter dat dit is: “138% minder dan gemiddeld in Nederland.” Nou heb ik een wiskundeknobbel, maar hoe we 138% minder kunnen scoren is me een raadsel. 100% Minder is toch al 0,0?

Idem voor ons gasverbruik: wij 373 m3, landelijk 1.300 m2, wat 249% minder dan het landelijk gebruik zou zijn. Volgens mijn berekening is ons gebruik 29% van het gemiddelde landelijke gebruik.

Ik zal ze om opheldering vragen.

Kabouterhuisje – vier jaar later –

Kabouterhuisje voorZo’n vier jaar geleden – we waren sinds lente 2012 actief als guerrilla- en pothole gardeners in de Uitvinderswijk – liepen Hanneke en ik over het Copernicusplein. Ik zag de boom in de middenberm en zei: “Moet je kijken, in dat driehoekje zou ik een kabouterhuisje kunnen maken.” Hanneke keek me verbaasd aan, een kabouterhuisje? Was ik wel helemaal bij m’n hoofd? Maar mij liet het idee niet meer los.

Pothole gardening

Geïnspireerd door Steve Wheen hadden we al een aantal pothole gardens gemaakt. Piepkleine tuintjes, in gaten (potholes) in stoep of straat, omgetoverd tot grappige tafereeltjes met plantjes, bloemen en ‘props’. Die vaak een glimlach op het gezicht van voorbijgangers toveren.
Steve is inmiddels internationaal bekend, schreef een boek en vertoonde zijn kunsten zelfs op de Chelsea Flower show.
Zo’n prof ben ik niet, maar in april 2012 kwam er de  eerste Nederlandse pothole garden in de Galileïstraat. Best eng,  op een zondagochtend, in m’n eentje, op m’n knieën daar in die straat (klik hierboven voor de video).

kabouterhuisje-prototype
Oefenen in woonkamer van Marconistraat, waar een boom stond.

Voorbereiding

Bij dat kabouterhuisje begon ik me van alles af te vragen. Hoe moet het eruit zien? Waarvan gemaakt? En hoe maak ik het ‘hufterproof’? Ik wist inmiddels al goed hoe snel pothole gardens ‘leeggeroofd’ werden of zelfs geheel verdwenen. Dat wilde ik niet; het leek me leuk als dit huisje een min-of-meer permanente toevoeging aan het Copernicusplein werd.

Dat heb ik geweten, om dat voor elkaar te krijgen was meer nodig dan alleen dat eerste huisje neerzetten in november 2012. Niet alleen vele opknapbeurten waren daarvoor nodig, maar vooral steeds ervoor zorgen dat essentiële onderdelen niet verdwenen. Dat ‘bewoners’ geregeld verdwenen was tot daaraan toe, maar het huis zelf zou toch moeten blijven staan, vond ik in mijn jeugdige naïviteit. Pas na bijna drie jaar wist ik het zo met pennen, schroeven, ijzerdraad e.d. te verankeren, dat het niet meer werd losgerukt. Plus de toevoeging van een (kunstgras) tuintje (zonder korrels!), omdat ook echt gras niet bestand bleek tegen de plaatselijke micro-klimaat-omstandigheden.

Kabouterhuis zonder kabouters?

kabouterhuisje-kerst-2012
Kerst 2012, later zelfs ingesneeuwd.

Grappig is dat iedereen, ik incluis, het vanaf het begin over ‘kabouterhuis’ had. In het eerste tuintje stond een soort heksje en een mannetje met een bezem, geen kabouters, wel een hoop boerderij-dieren. Toen de eerste bewoners (al snel) ‘vertrokken’ verving ik ze niet door kabouters. Ook niet met Kerst 2012, een paar maanden na de start van het huis.

Niet alleen ik vulde de bewoners geregeld aan, ook anderen zetten allerlei poppetjes in de tuin, maar zelden een echte kabouter, dat kwam pas later, toen kleinkinderen Charlotte en Arthur erbij betrokken raakten. Nadat alle bewoners voor de zoveelste maal waren verdwenen, vroeg ik ze om mee te helpen. In juli 2013 doneerden zij hun oude speelgoed: zeven dwergen, Sneeuwwitje en de prins en richtten de tuin met z’n tweetjes helemaal opnieuw in. De video daarvan is HIER te zien. Maar helaas, ook deze bewoners waren nalaat ons hier wonen een paar dagen verdwenen. Ik wilde de kleinkinderen er niet direct over bellen, maar na twee weken moest het er toch van komen. Ik vertelde Charlotte de lotgevallen van hun bewoners. Haar reactie was: “Er wonen waarschijnlijk heel veel arme kinderen bij jullie in de buurt.”
Kabouterhuisje vermist afficheSoms was het huis zo gehavend, dat ik het in z’n geheel verwijderde om thuis op te knappen en nog meer hufter-proof te maken. Bij één van die verwijderingen bleek hoe buurtbewoners gehecht waren geraakt aan het kabouterhuisje. Op de boom verscheen een fraaie affiche, waarover meer in dit artikel.
Maar wat we ook deden, zelfs de plaatsing van oproepen en een (fake) camera, de kabouters bleven verdwijnen.

team-doedel-bij-kabouterhotel
Team Doedel. Klik op de foto voor meer informatie van deze geocachers.

Geocaching

Het ging helemaal mis toen het Kabouterhuisje half 2013 ‘geocach’ werd. Een wereldwijd spel, waarbij deelnemers kleine verstopte ‘geocaches’ proberen te vinden. In een speciaal kokertje of doosje kunnen ze hun bezoek melden en vaak maken ze foto’s die op de Geocaching-site geplaatst worden. TeamKIS98 plaatste zo’n cach in het bushokje tegenover het kabouterhuisje en doopte het: Kabouterhotel. Door die naam dachten veel spelers dat de schat achter de gevel van het huisje verborgen was. Dat leidde tot veelvuldige sloopwerkzaamheden. Meer dan 200 deelnemers vonden de geocach uiteindelijk, niet in het ‘hotel’, maar in het bushokje ertegenover. Een jaar later werd de geocach gelukkig opgeheven.

Smurfen

Toen brak in augustus 2013, ik herinner me niet meer hoe en door wie, het smurfentijdperk aan. De tuin zaten opeens vol met smurfen, plus grote smurf en tovenaar. Niet alleen kwamen ze er wonen, maar de tuin en het huis werden flink aangepakt. Bijkomstig voordeel van de nieuwe bewoners was dat ze nauwelijks meer weggekaapt werden. En als het al gebeurde, verschenen er steeds weer nieuwe smurfen.

https://hannekevanveen.wordpress.com/2016/12/27/overwinteren-in-spanje/
De smurfen, net na aankomst.
kabouterhuis-smurfen-na
Na de opknapbeurt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We wisten inmiddels dat het huisje door veel buurtbewoners, vooral kinderen gewaardeerd werd. Het was leuk om met Hanneke in het bushokje tegenover het huisje te zitten en te kijken naar de reacties van voorbijgangers.

Vaak zien kinderen het ’t eerst en trekken aan de arm van hun ouders om ze tot stoppen te manen. Glimlachen en bewondering alom. Ook blijken veel (klein)kinderen het met hun (groot)ouders geregeld te bezoeken, als een vast uitje.

Ontruimd

In juli 2014, toen Hanneke en ik al een paar maanden in ons nieuwe huis in het centrum van Den Haag woonden, zo’n vijf km van het huisje, gaf ik er de brui aan. Een bericht op Den Haag Direct bevestigt dit. Maar als we er af en toe langs kwamen en de deplorabele staat van het huisje zagen, deed het toch wel een beetje pijn. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik renoveerde het geheel zeer grondig.

kabouterhuis-2015-07-31
Geheel gerenoveerd, 31 juli 2015.
boeddha-kabouterhuis
Zelfs een plaatselijke schilderes was geïnspireerd door het Kabouterhuis.

boeddhas-kabouterhuis

 

Nu met grondverf en drie lagen lak, een tuin van kunstgras op multiplex, extra verankering enz. Herplaatsing, wederom met kabouters, was eind juli 2015 en ik moet zeggen dat het ’t aardig houdt. Niet wat bewoners betreft, maar het huis is nu makkelijk schoon te maken en wordt geregeld door onbekenden van allerlei bewoners en dieren voorzien, tot Thaise boeddha’s aan toe.

Al met al een heel lang verhaal (voor mijn doen), maar dit is nog lang niet alles van wat er allemaal met en rond het kabouterhuisje is gebeurd. Voorlopig wel genoeg, lijkt me.

Wij (en dat zijn er best veel) hebben er al meer dan vier jaar plezier van.