Rob van Eeden blog

De afgelopen dagen had ik het grote genoegen te verblijven in Kasteel Slangenburg, ideaal oord als je eens een paar dagen helemaal gehospitaliseerd wilt zijn. Deze keer (de vierde) hadden Hanneke en ik wel een heel bijzondere ervaring, in een van de mooiste kamers van het Kasteel, waarover we hoorden dat Donner (ja die Donner, de Onderkoning himself!) twee maanden daarvoor in dezelfde kamer, in hetzelfde bed had geslapen.

Daarom laat ik u allen delen in dat genot. Meer dan dertig naakte dames bevolken de wanden, deuren en plafonds van deze Witte Toren kamer. En dit zag Donner als hij op zijn rug lag en (ongetwijfeld) mijmerde over wat er voor hem in het verschiet lag…

.

Alles totaal op z'n kop: De val van Icarus Henri Matisse

Op allerlei manieren zit DE crisis, waarover kranten en media maar niet lijken te kunnen ophouden, me echt tot hier! Helemaal spuugzat ben ik al die artikelen en verhalen van tientallen/honderden journalisten, deskundigen, demonstranten of wie dan ook. Ze spreken elkaar tegen, spreken elkaar na, discussiëren, voorspellen enzovoort, etcetera en zo verder.

Van de week nog twee (naar mijn indruk deskundige) economen bij de DWDD. Een uiterst merkwaardige vertoning, experts die op een lacherige, gegeneerde toon vertellen dat het misschien wel bijna is afgelopen met de euro, met Europa of nog erger. En dat we er ook niet veel aan kunnen doen. Menen ze dat nou? Zijn ze echt serieus? Waarom stellen ze zich dan zo aan onder aanvoering van lachmannetje Matthijs?

Mijn voorspelling: over een paar jaren zeggen we terugkijkend op DE crisis: het was geen leuke tijd, we hebben (terecht) flink moeten inleveren, we waren in verwarring, we waren bang, maar we hebben er toch wel iets van geleerd. En Europa? Dat bestaat nog steeds, met Griekenland erbij, plus de andere landen die zich inmiddels hebben aangesloten. En de euro? Niets aan de hand!
En China of Brazilië? Laten we hopen dat het dáár wat beter gaat, dat er misschien iets meer democratie en mensenrechten zijn, en iets minder milieuvernietiging. Maar ja, dat vraagt nu eenmaal zijn tijd.

En al die mensen die met hun goud- en zilverbaren de rimboe zijn ingetrokken om zich onafhankelijk te maken van het definitief instortende globale wereldsysteem? Die zijn allang weer terug en hebben hun baren en munten maar weer ingeruild voor euro’s om brood en spelen te kunnen kopen in de mall, supermarkt of biologische winkel.

DE crisis, hou toch op! Je moest eens weten hoe ik me af en toe voel…

Tijdens een wandeling aan de rand van Heerlen, passeerden we een viaduct met de hiernaast afgebeelde tekst:

tranen van liefde
tranen van verdriet
geboren in jouw ogen
gestorven op mijn lippen
de tijd was mooi

de herinnering is, dat
wat blijft

goede reis
pas goed op je op

hypocriet
als je kijkt wat je me hebt
aangedaan
Wat zal J.L. hiervan
vinden

De Uitvinderswijk zit al een tijdje in de lift, en nu eindelijk, is ook Emma ingestapt. Ze was een paar weken geleden al te zien bij de opening van Emma’s Hof, maar laat opnieuw van zich horen.
Dat ingedutte café in het centrum van de wijk was al jaren toe aan een facelift, een groter terras, een betere kaart, een niet zo uitgerookte sfeer. En eindelijk, het is gebeurd! We hebben er vanavond heerlijk gegeten en gedronken in een prima sfeer. Met een eenvoudige, duidelijke kaart, waar toch voor ieder wat op te vinden is, ook vegetariërs.
Met simpele middelen is die oude sfeer, met behoud van het goede, weg-geverfd en gepoetst. En is een grand café ontstaan dat zijn weerga in de wijk ongetwijfeld niet zal kennen. Attente gezellige bediening, lekker eten en… heerlijke espresso om de hoek bij de Spijssalon, wat wil je nog meer.